|
Nienke
was nog maar een klein veulentje toen ik haar voor het eerst zag.
Dat was in september 2004, ze was toen nog maar zeven maanden oud en
ik was meteen helemaal verliefd op haar geworden. Het klikte zo goed
dat ik haar drie maanden later kocht.
In het begin liet ik haar
wennen om in de wei en op het erf aan het halster te lopen. Dat vond
ze allemaal prima en vast staan was ook geen probleem. Ja natuurlijk
trok ze zich wel eens los als ze ergens van schrok maar dat is
logisch. Poetsen liet ze ook al gelijk vanaf het begin toe. Met alle
borstels over heel haar lijf, dat vond ze heerlijk. Hoeven krabben
was eventjes wennen maar al snel iets wat ze snel toeliet, omdat ik
het dagelijks deed. Bij de hoefsmid heeft ze ook nog nooit vervelend
gedaan Toen
ze één jaar oud was gingen we voor het eerst van het erf af de weg
op. In het begin was alles nog nieuw en was ze heel rustig, maar na
een aantal keer probeerde ze me toch behoorlijk uit door haar
voorbenen naar voren te gooien, te bokken en steigeren maar na een
aantal maanden stopte ze daarmee en kwam de periode dat je haar
bijna moest aanslingeren, zo langzaam liep ze. Het voordeel van dit
alles is dat ze nu al helemaal verkeersmak is en maar voor weinig
dingen bang Ze
was net twee jaar toen we een beetje met longeren begonnen. Gelukkig
kreeg ik daar goede hulp bij en is mij goed voorgedaan hoe ik dat
het beste kon doen. Ze was net twee dus we deden het natuurlijk nog
maar heel kort en op een speelse manier.
|